Dictionary

Search the dictionary or encyclopedia

Brown-Driver-Briggs /Thayer Dictionary - διώκτης

διώκτης

G1376

Transliteration: diṓktēs

Pronunciation: dee-oke'-tace

Definition: persecutor


- Original: διώκτης

- Transliteration: Dioktes

- Phonetic: dee-oke'-tace

- Definition:

1. persecutor

- Origin: from G1377" class="dictionary-topic-link">G1377

- TDNT entry: 2:229, *

- Part(s) of speech: Noun Masculine

- Strong's: From G1377" class="dictionary-topic-link">G1377; a persecutor: - persecutor.


Pentbooks https://pentbooks.com